ظهیر شیعه

به نام خدا

عواقب نماز نخواندن

در حدیث آمده است: "کسی که نماز نخواند از امت من نیست؛ بهشت بر او حرام است و کسی که نماز نمی خواند، مالش حرام است، غذایش حرام است، لباسش حرام است، آب خانه اش حرام است، ... مصاحبت با او نیز حرام است". (کتاب در محضر مجتهدی- صفحه 171) و نیز ذکر شده که "تارک الصلوة در چهار کتاب آسمانی تورات یهود، انجیل نصارا، زبور و قرآن، ملعون خوانده شده است". (کتاب در محضر مجتهدی- صفحه 174)

امام صادق (ع ) :" اذا قام العبد فی  الصلاة فخفف صلاته قال الله تعالی لملائکته : أما ترون الی عبدی کأنه یری أنَّ قضاء حوائجه بید غیری ، أما یعلم أنَّ قضاء حوائجه بیدی" "هرگاه بنده برای نماز به پا خیزد و نمازش را سبک ادا کند، خداوند به فرشتگان خود می فرماید: آیا به بنده من نمی نگرید که گویا برآوردن حاجتهایش را به دست دیگری  غیر از من می بیند؛ آیا نمی داند که برآوردن حوایج او به دست من است ".( محجة البیضاء، ج 1، ص .341 تهذیب ، ج 1، ص 204 )

پیامبر (ص ) :" بین العبد و بین الکفر ترک الصلاة" "فاصله کفر و بندگی ترک نماز است ".( بحار الانوار، ج ,82 ص .202 میزان الحکمه ، ج 5، ص 403 )

"لایَزالُ الشَّیطان یَرعَبُ مِن بَنِی آدَمَ حَافَظ عَلَی الصَّلَواتِ الخَمسِ فَإذا ضَیَّعَهُنَّ تَجرَءُ عَلَیه و أوقَعَهُ فِی العَظائِم" «تا وقتی که فرزندان آدم، نمازش را به دقت و با شرایط و آداب می خواند، شیطان پیوسته از او در وحشت و هراس است؛ پس اگر نماز را ضایع نموده (و در وقت مقرر آن به جا نیاورد)، شیطان بر او چیره می شود و او را در گناهان کبیره انداخته و وی را گرفتار می کند». (پیامبر اکرم- بحار الانوار، ج82 ص 202)

همانطور که در حدیث ذکر شده است، با ضایع کردن نماز شیطان بر ما چیره شده و ما را گرفتار می کند. در واقع با ضایع کرن نماز انسان به سمت گناهان بیشتری رفته و کم کم از معنویات فاصله می گیرد. البته شیطان یک روزه این کار را نمی کند و ما نباید به خودمان مغرور شویم که ما فلان عبادات را انجام می دهیم و فقط نماز نمی خوانیم؛ چون کم کم و آهسته آهسته آن ها را هم کنار گذاشته و حتی به سمت گناهان پیش می رویم؛ و اینجاست که معلوم می شود چرا در حدیث گفته اند: "اَوَّلَ مَا یَسألُونَ عَنهُ الصَّلواتِ الخَمسِ" «اولین چیزی که از انسان ها سؤال می شود، نمازهای پنج گانه است». (پیامبر اکرم- کنز العمّال، ج 7، حدیث 18859)

واضح است که با توجه به دو حدیث بالا، اگر نماز درست باشد، تمامی اعمال انسان به مرور درست می شود و اگر نماز درست نباشد و یا اصلا نباشد، اعمال نیک پس از آن نیز در معرض تیرهای شیطان قرار دارد.

"مَنْ تَرَکَ صَلََاتَهُ حَتََّی تَفُوتَهُ مِنْ غَیْرِ عُذْرٍ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُ" «هرکس نمازش را بدون عذر ترک کند (سایر) اعمالش نیز پوچ می شود». (پیامبر اکرم(ص)- بحارالانوار ، ج ۸۲ ، ص ۲۰۲)

"إِنَّ شَفََاعَتَنََا لاََ تَنََالُ مُسْتَخِفّاً بِالصَّلََاةِ" «همانا شفاعت ما به کسی که نماز را سبک می‏شمارد، نمی رسد». (امام صادق(ع)- من لا یحضره الفقیه ، ج ۱ ، ص ۲۰۶)

"لا یَنْظُرُ اللََّهُ عَزَّ وَ جَلَّ اِلی‏ََ عَبْدٍ وَ لاََ یُزکّیِِهِ اِذََا تَرَکَ فَریِِضَةً مِنْ فَرََائِضِ اللََّهِ...فَهََذََا مَعَ اِبْلیِِسَ فِی الدَّرْکِ السََّابِعِ مِنَ النََّار" «خداوند به بنده ای که واجبی از واجبات او را ترک کند، نگاه نمی کند و او را پاک نمی گرداند...پس او در طبقه ی هفتم دوزخ همنشین شیطان خواهد بود».(امام صادق(ع)- ثواب الاعمال و عقاب الاعمال ، ص ۲۹۴)

حضرت فاطمه از پدرشان پیامبر اکرم(ص) در مورد افرادی که نسبت به نماز بی توجه هستند و آن را سبک می شمارند، سوال کردند.

حضرت فرمودند: یا فاطمه هرکس از مردان و زنان نماز را سبک شمارد، خداوند او را به پانزده بلا مبتلا می‌سازد: شش در دنیا، سه در هنگام مرگ، سه در قبر و سه هنگام خروج از قبر.

اما بلاهائی که در دنیا به آن ها مبتلا می شود:

1- خداوند، خیر و برکت را از عمر او برمى دارد.

2- خداوند، خیر و برکت را از روزى اش برمى دارد.

3- خداوند، نشانه صالحان را از چهره او محو مى فرماید.

4- در برابر اعمال صالحی که انجام داده، اجر و پاداش به او داده نمى شود.

5- دعاى او به سوى آسمان بالا نمى رود و مستجاب نمى گردد.

6- هیچ بهره اى در دعاى بندگان شایسته خدا نداشته و مشمول دعاى آنان نخواهد بود.

اما بلاهائی که در موقع مرگ دامن او را می گیرد:

1- با ذلت و خواری از دنیا می‌رود.

2- گرسنه جان می‌دهد.

3- تشنه جان می‌دهد (اگرچه تمام آب‌های دنیا را بنوشد).

بلاهائی که در قبر به آن مبتلا می شود:

1- خداوند ملکی را بر او می‌گمارد تا او را شکنجه دهد.

2- در قبر در فشار شدیدی قرار می گیرد.

3- قبرش تاریک خواهد بود.

اما بلاهائی که در روز قیامت گرفتارش می شود:

1- خداوند ملکی را قرار می دهد تا او را با صورت بر روی زمین بکشد، درحالیکه خلایق به او نگاه می کنند.

2- در حسابش سخت گیری می شود.

3- خداوند با نظر لطف به او نمی‌نگرد و او را پاک نمی‌گرداند و برای او عذابی دردناک است.  (سفینه البحار/ج۲/ص۴۴)